συνταγματάρχης

ου, ὁ
A. leader of a σύνταγμα 1, SIG 1225 (Rhodes, iii B.C.), Luc. Bacch. 2, Pseudol. 18: hence συνταγματ‐αρχέω, Ph. 2.66:
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← σύνταγμα Dictionary συνταγματαρχία →
An open-access project