συνόχωκα

A. to be σύνοχος, ὤμω ἐπὶ στῆθος συνοχωκότε shoulders bent in or contracted upon the chest, Il. 2.218 (συνοκωχότε in Hsch. is prob. an ancient cj., as if pf. of συνέχω).

II. collapse, τείχεος ὡς ἤδη συνοχωκότος ἐν κονίῃσιν Q.S. 7.502.