συνοφρυόομαι

A. to have the brow knitted, ἀήθης καὶ συνωφρυωμένη S. Tr. 869, cf. Dam. Isid. 138; προσώπῳ συνωφρυωμένῳ with frowning countenance, E. Alc. 777, cf. 800.