σύνορος

A. marching with, conterminous, τῇ Ἀττικῇ or τῆς Ἀττικῆς, Plu. Lys. 29, Dem. 17; neighbouring, χώρα Thphr. HP 3.3.6: metaph., κόνις πηλοῦ κάσις ξύνουρος dust twin-sister of mud, A. Ag. 495; σύνοροι πολιτεῖαι Arist. EN 1160b17; ς. ἡ πραγματεία τοῦ ἰατροῦ καὶ τοῦ φυσικοῦ Id. Resp. 480b25; προτάσεις σύνοροι defined in Gal. Inst.Log. 6.3.