συνοίκουρος

ον
A. living at home together: c. gen., ς. κακῶν a partner in mischief, E. Hipp. 1069 (vv. ll. ‐ουρούς, ‐ουργούς).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συνοικουρία Dictionary συνοικτίζω →
An open-access project