συνοικία

A. = συνοίκησις, δέξομαι Παλλάδος ξυνοικίαν will accept her offer of living with her, ib.916 (lyr.).

II. a body of people living together, settlement, community, Id. Supp. 267; ταύτῃ τῇ συνοικίᾳ ἐθέμεθα πόλιν ὄνομα Pl. R. 369c, cf.Lg. 679b; φίλοι, βοηθοί, μάρτυρες, συνοικίαι Philem. 65.5; ἀψευδήων ἂν τὰν συvοικίαν τοῖς Ἐρχομινίοις IG 5(2).343.39, cf. 58 (Orchom. Arc., iv B.C.).

III. house in which several families live, tenement-house, Th. 3.74, Ar. Th. 273, X. Ath. 1.17, Is. 5.27, 6.21, D. 36.6, 45.28, OGI 326.21 (Teos); ὅπου πολλοὶ μισθωσάμενοι μίαν οἴκησιν διελόμενοι ἔχουσι, συνοικίαν καλοῦμεν Aeschin. 1.124; ἓν στόμ’ ἐστὶ τῆς συνοικίης πάσης Herod. 3.47; lodging-house, PPetr. 3p.186 (iii B.C.), BGU 1573.25 (ii A.D.).

2. store-room, Ar. Eq. 1001 (cf. Sch. ad loc.).

3. perh. village, hamlet, Plb. 16.11.1 (pl.), Plu. 2.280e.