συνοίκημα

ατος, τό
A. that with which one lives, νομίσας δῆμον εἶναι ς. ἀχαριτώτατον a most unpleasant house-fellow, Hdt. 7.156.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συνοικέω Dictionary συνοίκησις →
An open-access project