συνοικέσιον

τό
A. = συνοίκησις, esp. marriage, ‐ίου συγγραφή PTeb. 809.5 (ii B.C.), POxy. 250 (i A.D.), cf. Cat.Cod.Astr. 7.110, Lyd. Mens. 4.89, etc.
II. συνοικέσια,τά, = συνοίκια, Sch.Ar. Pax 1019.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συνοικείωσις Dictionary συνοικέτης →
An open-access project