συννοσέω

A. to be sick or ill together, Hp. Aph. 2.15, E. IA 407; νενοσηκότος τοῦ δέρματος καὶ ἡ θρὶξ ς. Arist. GA 784a30; τινι with one, E. Andr. 948, Cic. Att. 2.2.1, Luc. Am. 46, etc.; νοσοῦντι συννοσοῦσ’ ἀνέξομαι E. Fr. 909.11 (troch.); ς. νοσούσῃ τῇ πατρίδι Alex.Aphr. in Top. 139.33, cf. Sor. 1.35.