σύνθωκος

ον, Subst., ὁ
A. = σύνθακος, Jul. Or. 5.166b.
II. Subst. σύνθωκος,ὁ, public seat, Sophr. 153.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συνθωκέω Dictionary συνιαίνω →
An open-access project