συνθνῄσκω

A. ‐θανοῦμαι A. Ag. 1139, Ch. 979:—die with or together, A. ll.cc., S. Tr. 720, etc.: c. dat., θανόντι συνθανεῖν ib.798, Fr. 953.

2. of things, συνθνῄσκουσα δὲ σποδός expiring with (the flames), A. Ag. 819; οὐ γὰρ ηὑσέβεια (cj. for ἡ γὰρ εὐσέβεια)ς. βροτοῖς S. Ph. 1443; ἡ ποίησις οὐχὶ συντέθνηκέ μοι Ar. Ra. 868; cf. συναποθνῄσκω.