συνθλάω

A. crush together, Eratosth. Cat. 11, D.S. 2.57, Arr. An. 6.29.9:—Pass., [ποτήριον] ὦτα συντεθλασμένον Alex. 270, cf. IG 22.1544.21; συνεθλάσθη τὴν κεφαλήν Aen.Gaz. Thphr. p.32 B.; βίῃ συνθλώμενος ὀστᾶ Man. 5.201: abs., to be crushed, Arist. Pr. 863b13, Ev.Matt. 21.44, Gp. 9.29.