συνθέτης

ου, ὁ
A. composer, writer, Pl. Lg. 722e, Gal. 18(2).778; καλῶν ποιημάτων Phld. Po. 5.35; ς. ὀνομάτων, etc., D.H. Dem. 36; ς. λόγων a prose-writer, like συγγραφεύς, opp. ποιητής, Paus. 10.26.1.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συνθετέον Dictionary συνθετίζομαι →
An open-access project