συνερκτικός

ή, όν

συνέργω

A. driving his opponent into a corner, cogent, Ar. Eq. 1378 codd.: Sch., συνείρων τοὺς λόγους, points to συνερτικός (συνείρω 11).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συνέριθος Dictionary συνερμαϊσταί →
An open-access project