συνερείδω

A. press together, close, χερσὶ κατ’ ὀφθαλμοὺς ἑλέειν σύν τε στόμ’ ἐρεῖσαι Od. 11.426; ς. ὀδόντας set the teeth, lock them fast, Hp. Coac. 230 (where συνερίζειν is f.l.), Mul. 2.201; bind together, bind fast, τινὰ περόναις E. Ba. 97 (lyr.):—Pass., αἱ γνάθοι συνερειδόμεναι being set or locked, Hp. Epid. 5.74; χέρας δεσμοῖς ‐ερεισθέντες with their hands tight bound, E. IT 457 (anap.), cf. Theoc. 22.68; διὰ τὸ μὴ ς. τὴν ἀρτηρίαν Arist. Aud. 801a2; χεῖρες ξυνηρεισμέναι arms flexed, Aret. SA 1.6.

2. ς. τὸν λογισμόν reason closely, Plu. 2.600e codd.

II. intr., to be firmly set, οἱ ὀδόντες συνηρείκασι Hp. Morb. Sacr. 7, cf. Sor. 2.27, Fract. 4 (prob.); ξυνερείσουσιν οἱ ὀδόντες Aret. SA 1.5; γένυς ξ. τῇ ἄνω is locked with . ., ib.6; also of soldiers, ς. πρὸς ἀλλήλους Plb. 12.21.3, cf. Arr. Tact. 16.14.

2. meet in close conflict, τοῖς ἐναντίοις Plb. 5.84.2; dash together, of ships, D.S. 13.46, Plu. Them. 14; press on, τοὺς ὠθισμοὺς τοῖς προτεταγμένοις Arr. Tact. 12.3.