συνεργάτης

ου, ὁ
A. fellow-workman, helpmate, πεμφθεὶς . . σοὶ ξ. S. Ph. 93; σκότος ξ. E. Hipp. 417: c. gen. rei, an accomplice or assistant in, ἄγρας Id. Ba. 1146; fem., συνεργ‐άτις φόνου Id. El. 100.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συνεργασία Dictionary συνεργατίνης →
An open-access project