Ἀπόλλων
]κιο[
]πειτα[
]ἐπεσσύθ[ην
5
]γ[]λ[
]ω[
[πᾶσιν θεοῖς καὶ πᾶσι]ν ἀγγέλλω [β]ροτο[ῖς
[καὶ δῶρʼ ὑπις]χνοῦμαι τελεῖ[ν
[ ἀ]πόπροθεν·
10
ον[ δύς]λοφον φρενὶ
τα[ βο]ῦς ἀμολγάδας
[μός]χους [τε καὶ νέων νόμευμ]α πορτίδων
[ἅπα]ντα φρ[οῦδα καὶ μάτη]ν ἰχνοσκοπῶ
[λαθ]ραῖʼ ἰόν[τα τῆλε βου]στάθμου κάπης
15
[ἀφα]νῶς τέχνα[ισιν· ὡς ἐ]γὼ οὐκ ἂν ᾠόμην
[οὔτʼ ἂ]ν θεῶν τιν[ʼ οὔτʼ ἐφημ]έρων βροτῶν
[δρᾶς]αι τόδʼ ἔργ[ον ὧδερσθβ; πρὸς τόλμαν πεσεῖν.
[ταῦτ]ʼ οὖν ἐπείπερ [ἔμα]θον ἐκπλαγεὶς ὄκνῳ
[στείχ]ῶ, ματεύω, παντελὲς κήρυγμʼ ἔχων
20
[θεοῖ]ς βροτοῖς τε μηδένʼ ἀγνοεῖν τάδε.
[ἀκολο]υθίᾳ γὰρ ἐμμανὴς κυνηγετῶ·
[Θρᾳκ]ῶν δʼ ἐπῆλθ[ο]ν φ[ῦ]λα τ[οῦ] παντὸς στρατ[οῦ
[ἀλλʼ οὔ]τις[ ]
25
ς
λκιο
ιςἔπειτα [δὲ
30
[τ]ὰ Θεσσαλῶν [τʼ ἔγκαρπα πεδίʼ ἐ]πεσσύθ[ην
Βοιωτίας τε γ[ῆς πολυκτήτου]ς [πό]λ]εις,
[ἔπει]τα δʼ[
ς Δωρικο[
35
[γεί]τονʼ ἐνθ[εν
[ ]ήκω ξυν[]α[
[ Κυλ]λήνης τε δύ[σβατον
[ ]τε χῶρον, ἐς δʼ ὑλ[
[ὡς εἴτε ποι]μὴν εἴτʼ ἀγρωστή[ρων τις ἢ
40
[μαριλοκαυ]τῶν ἐν λόγῳ παρ[ίσταται
[ἢ τῶν ὀρ]είων νυμφογεννή[του γένους
[θηρῶ]ν τίς ἐστι, πᾶσιν ἀγγέλ[λω τάδε,
[τὸν φ]ῶρα τῶν Παιῶνος ὅστις ἂ[ν λάβῃ,
[τῷδʼ α]ὐτόχρημα μισθός ἐσθʼ ὁ κε[ίμενος.
Σιληνός
45
[ὦ Φοῖβε,] σοῦ φώνημαθʼ ὡς ἐπέκλυον
[βοῶ]ντος ὀρθίοισι σὺν κηρύγμας[ι,
[ς]πουδῇ τάδʼ, ἣ πάρεστι πρεσβύτῃ [μαθών
[ς]οί, Φοῖβʼ Ἄπολλον, προσφιλὴς εὐε[ργέτης
θέλων γενέσθαι τῷδʼ ἐπεσσύθην δρ[ό]μ[ῳ,
50
ἄν πως τὸ χρῆμα τοῦτό σοι κυνηγ[έ]σω.
τ[ὸ]τʼ αγγε[λό]ς μοι κείμενον χρ[υ]σο[ν ς]τέφε
μά[λι]στʼ ἐπ αις[ι π]ρόσθε ςν,
παῖδας δʼ εμ[οὺ]ς ὄσσοισι αυεβα
[ ιμ]ʼ [ἂ]ν εἴπερ ἐκτε[λ]εῖς ἅπερ λέγεις
Ἀπόλλων
55
[ ]ώσω· μοῦνον ἐμπ[έδου τ]άδε.
Σιληνός
τα[ς βοῦς ἀπάξω ς]οι· σὺ δʼ ἐμπέδου [δόσι]ν.
Ἀπόλλων
[ἕξει σφʼ ὁ γʼ εὑ]ρὼν ὅστι[ς] ἔ[ς]θʼ· ἑτ[οῖμ]α δ[έ.
Σιληνός
[]ις εζητ[
Ἀπόλλων
[]εσο[
α[ ]
Σιληνός
τί τοῦτο; πο[ιλέγ]εις;
Ἀπόλλων
ἐλεύθερος σὺ [πᾶν τε γένος ἔσται τέκν]ων.
Χορὸς Σατύρων
ἴθʼ ἄγε δ[ ]
65
πόδα βά[σιν τε]ν
ἀπαπαπ[αῖ ]
ὢ ὤ, σέ τοι [ ]
ἔπιθι κλωπ[ ]
ὑπόνομα κ[ ]
70
διανύτων ό[ ]
πατρικὰν γῆρ[υν ]
πῶς πᾷ τὰ λάθρι[α νύχια ]
κλέμματα ποσσὶ[ ]
εἴ πως, ἂν τύχω, πο[ ]
75
πατρί τʼ ἐλεύθερον β[]μετ[]
ξυνάμα θεὸς ὁ φίλος ἀνέτω
πόνους, προφήνας ἀρίζηλα
χρυσοῦ παραδείγματα.
Σιληνός
θεὸς Τύχη [κ]αὶ δαῖμον ἰθυντήριε,
80
τυχ[ε]ῖν με πράγους οὗ δράμημʼ ἐπείγεται,
λείαν ἄγραν σύλησιν ἐκκυνηγέσαι
Φ[ο]ίβου κλ[ο]παίας βοῦς ἀπεστερημένο[υ.
[τ]ῶν εἴ τις ὀπτήρ ἐστι[ν] ἢ κατήκοος,
[ἐ]μοί τʼ [ἂ]ν [ε]ἴη προσφιλὴ[ς] φράσας τόδε
85
[Φοίβῳ τ]ʼ ἄνακτι συντελὴς εὐεργ[έ]της.
[]α[]τ[]ς τοῦ λό[γου]θʼ ἅμα[
μήνυ[τρα
Χορός
ἰὼ ς[
ϋηο[
90
δʼ οὐδ[
Σιληνός
φησίν τις; ἢ[
ἔοικεν ἤδη κ[
ἄγʼ εἷα δὴ πᾶς ς[
ῥινηλατῶν ὀσμ[αῖσι
95
αὔρας ἐάν πῃ πρ[ ]
διπλοῦς ὀκλάζω[ν ]ν
ὕποσμος ἐν χρῷ [ ]
οὕτως ἔρευναν καὶ π[]
ἅπαντα χρηστὰ κα[ὶ τε]λεῖν.
Ἡμιχορός Α
100
θεὸς θεὸς θεὸς θεός· ἔα [ἔα·
ἔχειν ἔοιγμεν· ἴσχε, μὴ συρτει.
Ἡμιχ. Β
ταῦτʼ ἔστʼ ἐκεῖνα· τῶν βοῶν τ[ὰ] σήματα.
Ἡμιχ. Α
σίγ[α]· θεός τις τὴν ἀποι[κία]ν ἄγει.
Ἡμιχ. Β
τί δρῶμεν, ὦ τᾶν; ἦ τὸ δέον [ἐξ]ήνομεν;
Ἡμιχ. Α
105
τί; τοῖς[ι] ταύτῃ πῶς δοκεῖ;
105
δοκεῖ πάνυ.
Ἡμιχ. Β
σαφῆ [γ]ὰρ αὔθʼ ἕκαστα σημαίνει τάδε.
Ἡμιχ. Α
ἰδοὺ ἰδού·
καὶ τοὐπίσημον αὐτὸ τῶν ὁπλῶν πάλι[ν.
Ἡμιχ. Β
ἄθρει μάλα.
110
αὔτʼ ἐστι τοῦτο μέτρον [ἐ]κμε[τρού]μ[ε]νον.
Ἡμιχ. Α
χ[ώ]ρει δρόμῳ καὶ τα[]ν ἔχου
οπ[][]μενος
ῥοίβδημʼ ἐάν τι τῶν [βοῶν δ]ιʼ οὖς [λάβῃ
Ἡμιχ. Β
οὐκ εἰσακούω πω [τορῶ]ς τοῦ φθ[έγ]ματος.
115
ἀλλʼ αὐτὰ μὴν ἴχ[νη τε] χὠ στίβος τάδε
κείνων ἐναργῆ τῶν β[ο]ῶν μαθεῖν πάρα.
Ἡμιχ. Α
ἔα μάλα·
παλινστραφῆ τοι ναὶ μὰ Δία τὰ βήματα
εἰς τοὔμπαλιν δέδορκεν αὐ· τάδʼ εἴσιδε.
120
τί ἐστὶ τουτί; τίς ὁ τρόχος τοῦ τάγματ[ος;
εἰς τοὐπίσω τὰ πρόσθεν ἤλλακται, τὰ δʼ αὖ
ἐναντίʼ ἀλλήλοισι συμπ[επλεγ]μένα·
δεινὸς κυκησμὸς εἶχ[ε τὸν βοη]λάτην.
Σιληνός
τίνʼ αὖ τέχνην σὺ τήν[δʼ ἄρʼ ἐξ]ῆυρες, τίνʼ αὖ,
125
πρόσπαιον ὧδε κεκλιμ[ένον] κυνηγετεῖν
πρὸς γῇ; τίς ὑμῶν ὁ τρόπος; οὐχὶ μανθάνω·
[ἐ]χῖνος ὥς τις ἐν λόχμῃ κεῖσαι πεσών,
[ἤ] τις πίθηκος κύβδα θυμαίνεις τινί.
[τ]ί ταῦτα; ποῦ γῆς ἐμάθετʼ ἐν πο[ί]ῳ τόπῳ;
130
ς[η]μήνατʼ, οὐ γὰρ ἴδρις εἰμὶ τοῦ τρόπου.
Χορός
ὕ [ὗ] ὕ ὗ.
Σιληνός
τ[ί τοῦτʼ ἰύζεις;] τίνα φοβῇ; τίνʼ εἰσορᾷς;
τ[ί δεῖμʼ ὄπωπ]ας; τί ποτε βακχεύεις ἔχων;
α[γχοῦ τις ἤχε]ι κέρχνος· ἱμείρει[ς] μαθεῖν
135
τ[ίς ἦν; τί σιγ]ᾶτʼ, ὦ πρ[ὸ τοῦ λαλίστ]ατοι;
Χορός
ς[ίγα μὲν οὖν.]
Σιληνός
τ[ίνʼ ἔστʼ ἐκεῖθε]ν ἁπονος[φίζ]εις ἔχων;
Χορός
ἄ[κουε δή.
Σιληνός
καλῶς ἀκούς[ω μηδεν]ὸς φωνὴν κλύων;
Χορός
140
ἐμοὶ πιθοῦ.
Σιληνός
ἐμ[ὸν] δίω[γμά γʼ οὐδα]μῶς ὀνήσετε.
Χορός
ἄκουσον αὖ τ[ο]ῦ χρ[ήμα]τ[ο]ς χρόνον τινά,
[ο]ἵῳ ʼκπ[λ]αγέντες ἐν[θάδʼ] ἐξενίσμεθα
ψόφῳ, τὸν οὐδε[ὶ]ς π[ώπο]τʼ ἤκουσεν βροτῶν.
Σιληνός
145
τί μοι ψ[ό]φον; φοβ[εῖσθε] κα[ὶ] δειμαίνετε,
μάλθης ἄναγνα σώ[μα]τʼ ἐκμεμαγμένα
κάκιστα θηρῶν ὀντ[ες, ἐ]ν [π]άσῃ σκιᾷ
φόβον βλέποντες, πάν[τα] δειματούμενοι,
ἄνευρα κἀκόμιστα κἀνε[λε]ύθερα
150
διακονοῦντες, σώματʼ εἰ[ς]ιδ[ε]ῖν μόνον
κα[ὶ γ]λῶσσα κα[ὶ] φάλητες. εἰ δέ που δέῃ,
πιστοὶ λόγοισιν ὄντες ἔργα φεύγετε.
τοιοῦ[δ]ε πατρός, ὦ κάκιστα θηρίων,
οὗ πόλλʼ ἐφʼ ἥβης μνήματʼ ἀνδρείας ὕπο
155
κ[ε]ῖται παρʼ οἴκοις νυμφικοῖς ἠσκημένα,
οὐκ εἰς φυγὴν κλίνοντος, οὐ δουλ[ο]υμένου,
οὐδὲ ψόφοισι τῶν ὀρειτρόφων βοτῶν
[π]τήσσοντος, ἀλλʼ α[κ]μαῖσιν ἐξει[ρ]γασμένου
[ἃ] νῦν ὑφʼ ὑμῶν λάμ[πρʼ ὑ]πορρυπαίνεται
160
[ψ]όφῳ νεώρει κόλακ[ι] ποιμένων π[ο]θέν,
[ὃν] δὴ φοβεῖσθε παῖδες ὣς πρὶν εἰσιδεῖν,
πλοῦτον δὲ χ[ρ]υσόφαντον ἐξαφίετε,
ὃν Φοῖβος ὑμῖν εἶπε κ[ἀ]νεδέξατο,
καὶ τὴν ἐλευθέρωσιν ἣν κατῄνεσεν
165
ὑμῖν τε κἀμοί· ταῦτʼ ἀφέντες εὕδετε.
εἰ μὴ ʼνανοστήσαντες ἐξιχνεύσε[τε
τὰς βοῦς ὅπῃ βεβᾶσι καὶ τὸν βουκόλο[ν,
κλαίοντες αὐτῇ δειλίᾳ ψοφή[ς]ετε.
Χορός
πάτερ, παρὼν αὐτός με συμποδηγέτε[ι,
170
ἵνʼ εὖ κατείδῃς εἴ τίς ἐστι δειλία·
γνώση[ι] γὰρ αὐτός, ἂν παρῇς, οὐδὲν λέγω[ν.
Σιληνός
ἐγὼ πα[ρ]ὼν αὐτός σε προσβιβῶ λόγῳ,
κυνορτικὸν σύριγμα διακαλούμεν[ος.
ἀλλʼ εἷʼ [ἐ]φίστω τριζύγης οἵμου βάσιν·
175
ἐγὼ δʼ ἐν [ἔ]ργοις παρμένων σʼ ἀπευθυνῶ.
Χορός
ὗ ὗ ὗ, ψ ψ, ἆ ἆ. λέγʼ ὅ τι πονεῖς.
τί μάτην ὑπέκλαγες, ὑπέκριγες
ὑπό μʼ ἴδες; ἔχεται
ἐν πρώτῳ τίς ὅδε τροπ[ῳ;
180
ἔχει. ἐλήλυθεν, ἐλήλ[υθεν.
ἐμὸς εἶ, ἀνάγου.
δεῦτʼ ὤ, τίς ὅδε [ ]της
ὁ δράκις, ὁ γράπις, [ ]
[Ο]ὐρίας Οὐρίας, αδ[]κεις
185
παρέβης· μεθυ[ ]
ὅ τι ποτε φερε[]ι[]ν
ἔποχον ἔχει τι[ ]
στίβος ὁδενες[ ]
στράτιος, στράτ[ιος ]υ[]
190
δεῦρʼ ἕπου· τ[]δρ[]
ἔνι β[ο]ῦς ἔνι πονο[
μὴ μεθῇ κρ[ο]κι [
σὺ τί καλ[ὸ]ν ἐπιδ[
ὅδε γʼ ἀγαθὸς ὁ τρε[
195
κατὰ νόμον ἕπετα[ι
ἐφέπου, ἐφέπου μ[
ὀπποποῖ· ἆ μιαρέ, γε[
ἦ τάχʼ ὁπόταν ἀπίη[ις
ἀπελεύθερος ὢν ολ [
200
ἀλλὰ μὴ παραπλακ[
ἔπ[ι]θʼ [ἔ]πεχʼ εἴσιθʼ ἴθι[
τ[ὸ] δὲ πλάγιον ἔχομ[εν
πάτερ, τί σιγᾷς; μῶν ἀληθ[ὲς εἴπομεν;
οὐ[κ ε]ἰσακο[ύε]ις; ἦ κεκώφη[σαι, ψόφον;
Σιληνός
205
σί[γα·] τί ἔστιν;
205
οὐ μενῶ.
205
μένʼ, ε[ἰ] δύνᾳ.
Χορός
οὐκ ἔστιν. ἀλλʼ αὐτὸς σὺ ταῦθ[ʼ ὅπῃ θέλεις]
ζήτει τε κἀξίχνευε καὶ πλού[τει λαβὼν
τὰς βοῦς τε κα[ὶ] τὸν χρυσὸν [ ]ε[
μὴ πλεῖστ[ον] ἔτι ς[]ν [] χρόνον.
Σιληνός
210
ἀλλʼ οὔ τι μ[ή σοί] μ[ʼ ἐκλιπεῖν ἐφήσομαι]
οὐδʼ ἐξυπελθ[εῖ]ν τ[οῦ πόνου πρίν γʼ ἂν σα]φῶς
εἰδῶμεν ὅν[τινʼ] ἔ[νδον ἥδʼ ἔχει στέγη.]
Χορός
ἶὼ γ[
φθέγ[μα ]ου
215
[]ηδ[ μισ-]
θο[ν δ]όμοισιν ὀλβίσῃς.
ὁ [δʼ ο]ὐ φαν[εῖτ]αι τοῖσιν. ἀλλʼ ἐγὼ τάχα
φ[έρ]ων κτύ[π]ον πέδορτον ἐξαναγκάσω
π[η]δήμασιν κραιπνοῖσι καὶ λακτίσμασιν
220
ὥ[ς]τʼ εἰσακοῦσαι κεἰ λίαν κωφός τις ᾖ.
Κυλλήνη
θῆρες, τί [τό]νδε χλοερὸν ὑλώδη πάγον
ἔν[θ]ηρον ὡρμήθητε σὺν πολλῇ βοῇ;
τίς ἥδε τέχνη; τίς μετάστασις πόνων,
οὓς πρόσθεν εἶχες δεσπότῃ χάριν φέρων,
225
ὑμεῖν ὃς αἰεὶ νεβρίνῃ καθημμέν[ο]ς
δορᾷ χερ[ο]ῖν τε θύρς[ο]ν εὐπαλῆ φέρων
ὄπισθεν εὐίαζετʼ ἀμφὶ τὸν θεὸν
σὺν ἐγγόνοις νύμφαισι καὶ παίδων ὄχλῳ;
νῦν δʼ ἀγνοῶ τὸ χρῆμα· ποῖ στροφαὶ νέων
230
μανιῶν στρέφουσι; θαῦμα γὰρ κατέκλ[υ]ον
ὁμοῦ πρέπον κέλευμά πως κυνηγετ[ῶ]ν
ἐγγὺς μολόντων θηρὸς εὐναί[ου] τρο[φ]ῆς,
ὁμοῦ δʼ ἂν αὖτι[ς ] αι φωρ[
γλώσσης ἐτεινε[τʼ ε]ἰς κλοπὴν []έναι·
235
αὖτις δʼ α[]τ[ ] μενων []α
κηρυκ[]ι[] κηρυγμα [
καὶ τ[α]ῦτʼ ἀφεῖσα σὺν ποδῶν λακ[τίσμασι
[κ]ληδὼν ὁμοῦ πάμφυρ[τ]ʼ ἐγειτν[ία στέγῃ]
[καὶ] ταῦτʼ ἂν ἄλλως ἢ κλ[]μ[
240
[φων]ῶν ἀκο[ύ]σασʼ ὧδε παραπεπαισμέν[ων
φ[]η[] νων ὑμᾶς νοσεῖν
νο[ς τί νύμφη]ν ἔτι ποε͂ιτʼ ἀναιτίαν;
Χορός
νύμφη βαθύζωνε π[αῦσαι χόλου ]
τοῦδʼ, οὔτε γὰρ νεῖκος ἥ[κει σέ τοι
245
δᾴ[ο]υ μάχας οὐδʼ ἀξενό[ς που σέθεν
γλ[ῶ]σσαν μάταιός τ[ʼ ἀφʼ ἡμῶν θίγοι.
μή με μὴ προψαλ[άξῃς κακοῖς,
ἀλλʼ [εὐ]πετῶς μοι πρ[όφανον τὸ πρᾶγ-
μʼ, ἐν [τ]όποις τοῖς[δε τίς νέρθε γᾶς ὧδʼ ἀγα-
250
στῶς ἐγάρυσε θέσπιν αὐδά[ν.
Κυλλήνη
ταῦτʼ ἔστʼ ἐκείνων νῦν [ τρόπων πεπαίτερα,
καὶ τοῖσδε θηρῶν ἐκπύ[θοιο μᾶλλον ἂν
ἀλκασμάτων δ[ειλῆ]ς [τε πειρατηρίων
νύμφης· ἐμοὶ γὰ[ρ οὐ]κ [ἀρεστόν ἐστʼ ἔριν
255
ὀρθοψάλακτον εν [λ]όγο[ις]ιν [ἱστάναι.
ἀλλʼ ἥσυχος πρόφαινε καὶ μ[ή]νυ[έ μοι
ὅτου μάλιστα πράγματος χρείαν ἔχεις.
Χορός
τόπων ἄνασσα τῶν[δ]ε, Κυλλήνης σθένος,
ὅτου μὲν οὕνεκʼ ἦλθ[ο]ν, ὕστερον φράσω·
260
τὸ φθέγμα δʼ ἡμῖν τοῦ[θʼ] ὅπερ φωνεῖ φράσον
καὶ τίς ποτʼ αὐτῷ δι[α]χαράσσεται βροτῶν.
Κυλλήνη
ὑμᾶς μὲν αὐτοὺς χρὴ τάδʼ εἰδέναι σαφῶς
ὡς εἰ φανεῖτε τὸν λ[ό]γον τὸν ἐξ ἐμοῦ,
αὐτοῖσιν ὑμῖ[ν ζ]ημία πορίζεται·
265
καὶ γὰρ κέκρυπτ[αι] τοὖργον ἐν [θ]ε[ῶ]ν ἕδραις,
Ἥραν ὅπως μ[ὴ πύ]στ[ι]ς ἵξετα[ι] λόγου.
Ζ[εὺ]ς γ[ὰρ] κρυφ[αίαν ἐς στέ]γην Ἀτλαντίδος
[]εύσατο·
[]υ []φιλας
270
[] λήθῃ τῆς βαθυζώνου θεᾶς
[κατὰ σπέ]ος δὲ παῖδʼ ἐφίτυσεν μόνον·
[τοῦτον δὲ] χερσὶ ταῖς ἐμαῖς ἐγὼ τρέφω·
[μητρὸς γ]ὰρ ἰσχὺς ἐν νόσῳ χειμάζεται·
[κἀδεστ]ὰ καὶ ποτῆτα καὶ κοιμήματα
275
[πρὸς σπ]αργάνοις μένουσα λικνῖτιν τροφὴν
[ἐξευθ]ετίζω νύκτα καὶ καθʼ ἡμέραν.
[ὁ δʼ α]ὔξεται κατʼ ἦμαρ οὐκ ἐπεικότα
[μέγι]στος, ὥστε θαῦμα καὶ φόβος μʼ ἔχει.
[οὔπω γ]ὰρ ἑκτὸν ἦμαρ ἐκπεφασμέν[ο]ς
280
[γυίοι]ς ἐρείδει παιδὸς εἰς ἥβης ἀκμήν,
[κἀξορ]μενίζει κοὐκέτι σχολάζεται
[βλάστη·] τοιόνδε παῖδα θησαυρὸς στέγει.
[δυσεύρε]τός [τʼ ἔτʼ] ἐστι τοῦ πατρὸς θέσει.
[ἀφανεῖ δʼ ὃ πεύθῃ φ]θέγμα μηχανῇ βρέμ[ον
285
καὶ π[όλ]λʼ ἐθά]μβεις αὐτὸ]ς, ἡμέρᾳ μιᾳ
ἐξ ὑπτίας κ[ίστη γʼ ἐμηχ]ανήσατο·
τοιόνδε θη[ρὸς ἐκ θανόντ]ος ἡδονῆς
ἔμμεστον α[γγος εὗρε κ]αὶ κάτω δ[ονεῖ.]
Χορός
290
ἄφραστ[ο ] παῖς βοῆς
παιδο[]μαζεις[
θηρευμ[α ]λέγεις
φώνημ[α ]σεθου[
τόνδʼ αφ[ ]ον[
295
τως ἐξεφ[ ]
ροντʼ ἄπα[ ] ἐ[κ θανόν-
τος πορίζειν τοιάνδε γῆρυν.
Κυλλήνη
μὴ νῦν ἀπίστει· πιστὰ γάρ σε προσγελᾷ θεᾶς ἔπη.
Χορός
300
καὶ πῶς πίθωμαι τοῦ θανόντος φθέγμα τοιοῦτον βρέμειν;
Κυλλήνη
πιθοῦ· θανὼν γὰρ ἔσχε φωνήν, ζῶν δʼ ἄναυδος ἦν ὁ θήρ.
Χορός
ποῖός τις ἦν εἶδος; πρ[ο]μήκης, ἢ ʼπίκυρτος, ἢ βραχύς;
Κυλλήνη
βραχύς, χυτρώδης, πο[ι]κίλῃ δορᾷ κατερρικνωμένος.
Χορός
ὡς αἰέλουρος εἰκάσαι πέφυκεν ἢ τὼς πόρδαλις;
Κυλλήνη
305
πλεῖστον με[τ]αξύ· γογγύλον γάρ ἐστι καὶ βραχυσκελές.
Χορός
οὐδʼ ὡς ἰχνευμων προσφερὲς πέφυκεν οὐδʼ ὡς καρκίνος;
Κυλλήνη
οὐδʼ αὖ τοιοῦτ[ό]ν ἐστιν· ἀλλʼ ἄλλον τινʼ ἐξευροῦ τρόπον.
Χορός
ἀλλʼ ὡς κεράστ[η]ς κάνθαρος δῆτʼ ἐστὶν Αἰτναῖος φυήν;
Κυλλήνη
νῦν ἐγγὺς ἔγν[ως] ᾧ μάλιστα προσφερὲς τὸ κνώδαλον.
Χορός
310
τ[ί δʼ αὖ τὸ ] φων[οῦ]ν ἐστιν αὐτοῦ, τοὐντὸς ἢ τοὔξω, φράσον.
Κυλλήνη
[]λο[φ]ορίνη σύγγονος τῶν ὀστράκων.
Χορός
[ποῖον δὲ τοὔνομʼ ἐν]νέ[πει]ς; πόρσυνον, εἴ τι πλέον ἔχεις.
Κυλλήνη
[τὸν θῆρα μὲν χέλυν, τὸ φωνο]ῦν δʼ αὖ λύραν ὁ παῖς καλεῖ.
Χορός
[ ] κτέανον ησύ[] τινι;
[ ] δέρμα κ[]στ [
Κυλλήνη
315
[ ]ον ὧδ[ε] κλαγγάνει [
[ ]όρως ἐρείδεται
[ ]πλεκτα [
[ ]λάδος κ[
[ κόλ]λοπες δε[
320
[ ]αμματω [
[ ]ον[
325
καὶ τοῦτο λύπη[ς] ἔστʼ ἄκεστρον καὶ παραψυκ[τ]ήρ[ιο]ν
κείνῳ μόνον, χα[ί]ρει δʼ ἀλύων καί τι προσφων[ῶν μέλος
ξύμφωνον· ἐξα[ί]ρει γὰρ αὐτὸν αἰόλισμα τῆς λ[ύ]ρας.
οὕτως ὁ παῖς θανόντι θηρὶ φθέγμʼ ἐμηχανήσατ[ο.
Χορός
ὀρθοψάλακτός τις ὀμφὴ κατοιχνεῖ τόπου,
330
πρεπτὰ δʼ αὖ διὰ τόνου φάσματʼ ἔγ-
χωρʼ ἐπανθεμίζει.
τὸ πρᾶγμα δʼ οὗπερ πορεύω βάδην,
ἴσθι τὸν δα[ί]μονʼ, ὅστις ποθʼ ὃς
ταῦτʼ ἐτεχνήσατʼ, οὐκ ἄλλος ἐστὶν κλ[οπεὺς
335
ἀντʼ ἐκείνου, γύναι, σάφʼ ἴσθι.
σὺ δʼ ἀντὶ τῶνδε μὴ χαλε-
φθῇς μηδὲ δυσφορηθῇς.
Κυλλήνη
[τίς ἔχει πλά]νη σε; τίνα κλοπὴν ὠνείδις[ας;
Χορός
[οὐ μὰ Δία σʼ, ὦ πρές]βειρα χειμάζειν [ θέλω.
Κυλλήνη
340
[μῶν τὸν Διὸς παῖδʼ ὄ]ντα φηλήτην κα[λεῖς;
Χορός
[ ]αν αὐτῇ τῇ κλο[πῇ.
Κυλλήνη
[ ε]ἴ γε τἀληθῆ λέ[γεις.
Χορός
[ τ]ἀληθῆ λέγ[ω.
[ κεκλο]φεναισαφ[
345
[ ]δε βοῦς πάνυ
[ ]ᾳ καθήρ[μ]ο[σε
[ ]λου τεμὼν
[ ]φο δ[ο]ρα[
Κυλλήνη
[ ] ἄρτι μανθάνω χρόνῳ
[ ἐγχ]άσκοντα τῇ ʼμῇ μωρίᾳ
[ ο]ὐδέν, ἀλλὰ παιδιᾶς χάριν.
355
[σὺ δʼ οὖν τὸ λοιπ̀ο]ν εἰς ἔμʼ εὐδίαν ἔχων,
[εἴ σοι φέρει χάρ]μʼ ἤ τι κερδαίνειν δοκεῖς
[ὄπως θέλεις κά]χαζε καὶ τέρπου φρένα·
[τὸν παῖδα δʼ ὄ]ντα τοῦ Διὸς σαφεῖ λόγῳ
[μὴ σκῶπτε ποι]ῶν ἐν νέῳ νέον λόγον·
360
[οὗτος γὰρ οὔτε] πρὸς πατρὸς κλέπτης ἔφυ
[οὔτʼ αὖτις ἐν μ]ήτρωσιν ἡ κλοπὴ κρατεῖ.
[εἰ δὴ κλοπή τ]ίς ἐστι, τὸν κλέπτην σκόπει
[ἄπορον ἄ]καρπον· τοῦδε δʼ οὐ πεινῇ δόμος.
[ἄθρ]ει γένος πρόσαπτε τὴν πονηρίαν
365
[πρὸ]ς ὅντινʼ ἥκει· τῷδε δʼ οὐχ οὕτω πρέπει.
ἀ[λλʼ] αἰὲν εἶ σὺ παῖς· νέος γὰρ ὢν ἀνὴρ
π[ώγ]ωνι θάλλων ὡς τράγος κνήκῳ χλιδᾷς.
παύου τὸ λεῖον φαλακρὸν ἡδονῇ πιτνάς.
[ο]ὐκ ἐκ θεῶν τὰ μῶρα καὶ γέλοια χρὴ
370
[χ]ανόντα κλαίειν ὕστερʼ; ὡς ἐγὼ λέγω.
Χορός
στρέφου λυγίζου τε μύθοις, ὁποι-
´άν θέλεις βάξιν εὕρισκʼ ἀπό-
ψηκτον· οὐ γάρ με ταῦτα πείσεις,
ὅπως τὸ χρῆμʼ οὗτος εἰργασμένος
375
ῥινοκόλλητον ἄλλων ἔκλεψεν βοῶν
που δοράς [ ἢ] ʼπὸ τῶν Λοξίου.
[μ]ή με τᾶ[σδʼ ἐ]ξ ὁδοῦ βίβαζε.
[ὁ Ζ]εὺς γὰρ ]
Κυλλήνη
380
[ὁ] παῖς κλο[π
Χορός
[εἰ] τοι πονη[ρὰ δρᾷ, πονηρὸς ὢν κυρεῖ.
Κυλλήνη
[κ]ακῶς ἀκού[ειν οὐ πρέπει Διὸς γόνῳ.
Χορός
[ε]ἰ δʼ ἔστʼ ἀλη[θῆ, χρή με καὶ λέγειν τάδε.
Κυλλήνη
[ο]ὐ μὴ ταδʼ [εἴπῃς
395
ποῦ καὶ βόες νέμουσι τ[
Χορός
π[λ]είους δέ γʼ ἤδη νῦν [
Κυλλήνη
τ[ί]ς, ὦ πόνηρʼ, ἔχει; τί πλε[
Χορός
ὁ παῖς ὃς ἔνδον ἐστὶν ἐγκεκλη[ιμένος.
Κυλλήνη
[τὸ]ν παῖδα παῦσαι τοῦ Διὸς [ κακῶς λέγων.
Χορός
400
π[α]ύοιμ[ʼ ἄ]ν [, εἰ] τὰς βοῦς τις ἐ[ξελᾶν θέλοι.
Κυλλήνη
ἤδη με πνίγεις καὶ σὺ χα[ἰ βόες σέθεν.
Χορός
[]λεισεπ[]υ[ ἐ]ξελαυν[
ἰοὺ ἰοὺ [
405
ἥν τʼ ἔφη π[
οὗτος οὐ φ[
Σιληνός
ω Λ[οξία
ιω δ[
Χορός
ὦ Λοξία, δε[
410
καὶ παρη[
τῶν [β]οῶ[ν
Ἀπόλλων
[]νυ[
ε[]ει[
βο[
415
οπο[
πρ[
μισθ̀ς [
ἐλεύθερο[
Σιληνός
τὸν ἐγ[
Tap any Greek word to look it up