condemnātĭo
ōnis, f.
I.
a condemning, condemnation (post-Aug.): pecuniaria, Dig. 2, 10, 5: condemnationem facere, ib. 42, 1, 59; or, Cod. Just. 8, 14, 8: pati, Dig. 4, 2, 14: post condemnationem, Gai Inst. 3, 180; opp. absolutio, Ascon. ad Cic. Div. in Caecil. 7, 24.