concinnātor
ōris, m.
I.
An arranger, disposer: capitum et capillorum, Col. 1, prooem. § 5. —
II.
A maker, contriver, author, inventor: causarum, Dig. 1, 16, 9: concinnatores atque inventores tantarum deformitatum (poetae), Arn. 4, 149: criminum, Sid. Ep. 3, 13.