conceptus
ūs, m.
I.
A collecting, gathering: (Tiberis) novenorum conceptu dierum navigabilis, Plin. 3, 5, 9, § 53.—
B.
Concr., a collection, conflux: conceptus aquarum inertium vasti, Sen. Q. N. 5, 15, 1.—
II.
A taking, catching: camini, Suet. Vit. 8.—
B.
In partic.
1.
A conceiving, pregnancy: hominum pecudumve, Cic. Div. 1, 42, 93; cf.: Caeli latu Terraeque conceptu generati editique, id. Tim. 11 med.: accelerant cochleae, Plin. 30, 14, 43, § 126.—
b.
Transf., of plants, a budding, sprouting: conceptus id est germinatio, Plin. 17, 2, 2, § 13: satorum, id. 17, 18, 30, § 134.—
2.
Concr., the fœtus: a se abigere, Suet. Dom. 22: leporis utero exemptus, Plin. 28, 19, 77, § 248. —
C.
Trop., a conceiving in the mind; concr., a thought, purpose: animi, Firm. Math. 5, 12.