con-călĕfăcĭo

fēci, factum, 3
I. v. a., to warm thoroughly (rare but class.).
(a). Act.: bracchium, Cic. de Or. 2, 78, 316.—
(b). Pass.: concălĕfīo, fĭĕri, factus sum: vertat ova, uti aequabiliter concalefiant, Varr. R. R. 3, 9, 11: trabes concalefaciuntur, Vitr. 4, 7 (cf. calefacientur, id. 5, 10): (concursio corporum) concalefacta et spirabilis, Cic. Tusc. 1, 18, 42 (but in Cic. Fragm. ap. Non. p. 92, 22, the read. is dub.).
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project