commerĕor
ĭtus sum, 3, v. dep.
I.
To commit, be guilty of: me culpam conmeritum scio, Plaut. Aul. 4, 10, 8: quae numquam quicquam erga me conmerita'st, Ter. Hec. 3, 5, 36.—
II.
To earn, merit (post-class.): fidem sedulitatis et veritatis, Gell. 1, 6, 6: cultus et sacrificia, Arn. 2, p. 93.