comma
ătis, n.
I.
In gram.
A.
A division of a period (in Cic. Or. 62, 211; 66, 223; Quint. 9, 4, 22, written as Greek; pure Lat. incisum), Quint. 1, 8, 6; Diom. 2, p. 460 sq. P.—
B.
A mark of punctuation, a comma, Don. p. 1742 P.—
II.
In verse, the cœsura, Marc. Vict. p. 2519 P.