collŭvĭo
ōnis, f.
I.
a conflux or collection of filth, washings, sweepings, draff, swill.
I.
Prop.
(a).
Colluvies, Dig. 43, 22, 1, §§ 2 and 4: cohortis et aedificii, Col. 2, 15, 8; cf. id. 1, 6, 24; 1, 5, 6: turbida nigro limo, Luc. 4, 311; Plin. 24, 19, 116, § 176.—
(b).
Colluvio: colluvionibus sentinarum, Arn. 5, p. 172.—
II.
More freq. trop., the impure conflux of different objects, dregs, impurities, impure mixture, vile medley, offscourings.
(a).
Colluvio: mixtorum omnis generis animantium, Liv. 3, 6, 3: cum ex hac turbā et colluvione discedam, Cic. Sen. 23, 85; cf. Non. p. 82, 9: o praeclarum diem, omnium scelerum, Cic. Sest. 7, 15: rerum, Liv. 3, 11, 5: deterrima verborum, Gell. 1, 15, 17: colluvionem gentium adferre, Liv. 4, 2, 5: mixti ex omni colluvione exsules obaerati, etc., id. 26, 40, 17; cf. id. 22, 43, 2: in colluvione Drusi, Cic. Vat. 9, 23; Cod. Th. 13, 3, 7: ordinum hominum, Curt. 10, 2, 6: sanguinis peregrini et servilis, Suet. Aug. 40; Plin. Ep. 5, 8, 11.—
(b).
Colluvies, Atticus ap. Cic. Att. 9, 10, 7: rerum, Tac. H. 2, 16 fin.; cf. absol., id. A. 14, 15; 14, 44; id. H. 5, 12: nationum, id. A. 2, 55: collecta populi, Just. 2, 6, 4.