ad-mōlĭor
ītus, 4, v. dep.
I.
to move or bring one thing to or upon another (not in Cic.).
I.
In gen.: ubi sacro manus sis admolitus, Plaut. As. 3, 2, 24: manus moli, App. M. 6, 10: dejerantes sese neque ei manus admolituros, i. e. vim illaturos, id. Flor. 1, 7: velut de industria rupes praealtas admolita natura est, Curt. 8, 10, 24: imagini regis manus admolitus, App. Flor. p. 344, 14 Elm.—
II.
Esp. as a mid. voice, to exert one's self to reach a place, to strive or struggle toward a place: ad hirundinum nidum, Plaut. Rud. 3, 1, 6.