admixtĭo

ōnis, f.

admisceo

I. a mingling; in concreto, an admixture: animus omni admixtione corporis liberatus, Cic. de Sen. 22, 79; so, terreni, Pall. 1, 5, 1: ardor nulla admixtione concretus, Cic. N. D. 2, 45, 117.—In plur., Varr. R. R. 1, 9, 2 al.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project