cŏ-hēres

ēdis, comm.
I. a coheir, fellow-heir, Cic. Verr. 2, 1, 48, § 127; id. Fam. 13, 46 init.; 7, 2, 1; Quint. 5, 14, 16.— Gen. plur. coheredum, Hor. S. 2, 5, 107: esse coheres alicui, id. ib. 2, 5, 54; Petr. 76, 2.— In the fem., Dig. 34, 9, 16.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project