admĭnistrātĭo

ōnis, f.

administro

I. Lit., a ministration, aid, assistance: quae nec haberemus, nisi manus et ars accessissent, nec his sine hominum administratione uteremur, Cic. Off. 2, 3, 12: aquae, Vitr. 9, 8, 10.— Hence,
II. Fig., the direction, management, or administration of a thing, i. q. curatio, procuratio: utrum (di) omni curatione et administratione rerum vacent, Cic. N. D. 1, 1, 2: rerum magnarum agitatio atque administratio, id. Inv. 2, 54, 163: mundi, id. N. D. 2, 34, 86; so id. Fam. 1, 9; 15, 1: portūs, Caes. B. C. 1, 25; 2, 2; Liv. 34, 6; Tac. Agr. 19; so absol.: Ideo habentes administrationem, Vulg. 2 Cor. 4, 1.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project