cŏactus

ūs, m.

cogo

I. a forcing, constraint, compulsion (rare and only in abl. sing.): alterius magno coactu, * Lucr. 2, 273: coactu atque efflagitatu meo, Cic. Verr. 2, 5, 29, § 75; 2, 2, 13, § 34: civitatis, Caes. B. G. 5, 27.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project