ăb-ĭgo

ēgi, actum, 3, v. a.

ago

I. to drive away.
I. Lit.
A. In gen.: abigam jam ego illum advenientem ab aedibus, Plaut. Am. prol. 150: jam hic me abegerit suo odio, id. As. 2, 4, 40; so Ter. Ad. 3, 3, 47; Varr. R. R. 2, 1; Cic. de Or. 2, 60 al.: uxorem post divortium, Suet. Tib. 7.—
B. In partic.
1. To drive away cattle: familias abripuerunt, pecus abegerunt, Cic. Pis. 34; so Cic. Verr. 2, 1, 10; 3, 23; Liv. 1, 7, 4; 4, 21; Curt. 5, 13 al.—
2. Medic. t. t.
a. To remove a disease: febres, Plin. 25, 9, 59, § 106; 30, 11, 30 fin.: venenatorum morsus, id. 20, 5, 19.—
b. To force birth, procure abortion: partum medicamentis, Cic. Clu. 11; so Plin. 14, 18, 22; Tac. A. 14, 63; Suet. Dom. 22 al. —
II. Trop., to drive away an evil, get rid of a nuisance: pestem a me, Enn. ap. Cic. Ac. 2, 28, 89 (Trag. v. 50 Vahl.): lassitudinem abs te, Plaut. Merc. 1, 2, 3: curas, Hor. Ep. 1, 15, 19: pauperiem epulis regum, id. S. 2, 2, 44 al.—Hence, ăbactus, a, um, P. a.
A. Of magistrates, driven away, forced to resign their office, Paul. ex Fest. p. 23 Müll.—
B. Abacta nox, i. q. finita, finished, passed, Verg. A. 8, 407.—
C. Abacti oculi, poet., deep, sunken, Stat. Th. 1, 104.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project