circumspectĭo

ōnis, f.

circumspicio

I. Prop., a looking on all sides, a looking about: singulorum, sibi horizontem facit, Macr. Somn. Scip. 1, 15, 17.—
II. Trop., foresight, circumspection, caution (v. circumspicio, I. B.): circumspectio et accurata consideratio, Cic. Ac. 2, 11, 35; Fragm. Val. § 35: prudentiae insunt ratio, intellectus, circumspectio, Macr. Somn. Scip. 1, 8, 7.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project