circum-lā^tro
āre, v. a.
I.
Prop., to bark around hominem, Sen. Cons. ad Marc. 22, 3 leonem, Amm 22, 16, 16.—
B.
Meton., of the sea (post-class.): totum hoc circumlatrat aestus, Avien. Perieg 48.—
II.
Trop., in pass.: domus circumlatratur injuriis, Symm. Ep. 8, 17 aliquem frustra occultis injuriis, Amm. 22, 12, 14: eum circumlatrantes philosophi, Lact. 2, 8, 50: circumlatrantes haeretici, Aug Ep 136.