cinnămōmum
i, n.
I.
cinnamon: Laurus cinnamomum, Linn.
(a).
Cinnamomum, Plin. 12, 19, 42, §§ 85 and 86. —As a term of endearment: tu mihi stacte, tu cinnamomum, tu rosa, etc., Plaut. Curc. 1, 2, 8.—
(b).
Cinnamum, Plin. 12, 19, 42, § 86 sq.; Ov. M. 10, 308; Mart. 4, 13, 3; Stat. S. 4, 5, 32.—
(g).
Cinnamon, Prop. 3 (4), 13, 8; Luc. 10, 166.—
II.
Meton. for twigs of cinnamon; plur.: cinnama, Ov. M. 15, 399; 10, 308; id. F. 3, 731; Stat. S. 2, 6, 88; Claud. Laud. Stil. 2, 420.