Calvīnus
i, m.
I.
a Roman cognomen; esp.,
I.
Cn. Domitius Calvinus, consul, A.U.C. 701, Cic. Q. Fr. 2, 11 (13), 2; 2, 3, 6; id. Att. 4, 17, 3; id. Fam. 16, 12, 3 al.—
II.
C. Sextius Calvinus, an eminent advocate, Cic. Brut. 34, 130; id. de Or. 2, 60, 246.