bullo

āre, v. n.

bulla

I. to be in bubbling motion, to be in a state of ebullition, to bubble.
(a). Form bullo, āre: ubi bullabit vinum, ignem subducito, Cato, R. R. 105; Cels. 2, 7; 7, 4, 2; Calp. Ecl. 1, 11; Plin. 9, 7, 6, § 18; 18, 31, 74, § 317.—
(b). Form bullio, īre: bullientes fontes, Vitr. 8, 3; Cels. 5, 19, 28; Pers. 3, 34; Apic. 4, 119; 6, 212.—As v. a. in part. pass.: ammoniacum cum vino et melle mittis in ollam et bullita (sodden, i. e. half-cooked) atteres, dabisque ad bibendum, Veg. 2, 17, 5 (1, 45, 5).—
II. Trop.: indignatione, App. M. 10, p. 250, 34: libidinum incendio bulliebant, Hier. ad Eustach. p. 236, 1, 1.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project