vŏrāgo

ĭnis, f.

voro

I. an abyss, gulf, whirlpool, depth, chasm.
I. Lit., of watery depths: summersus equus voraginibus, Cic. Div. 1, 33, 73: vastāque voragine gurges Aestuat, Verg. A. 6, 296; Cat. 17, 26; Curt. 8, 14, 8: explicet se Cotta, si potest, ex hac voragine, Lact. 2, 8, 55.—Of a gulf or chasm in the earth, Liv. 7, 6, 1; Curt. 8, 14, 2.— Poet., of a devouring maw or stomach: ventris, Ov. M. 8, 843.—
II. Transf.: vos geminae voragines scopulique rei publicae, Cic. Pis. 18, 41: gurges et vorago patrimonii, id. Sest. 52, 111: vorago aut gurges vitiorum, Cic. Verr. 2, 3, 9, § 23: avaritia, manifestae praedae avidissima vorago, Val. Max. 9, 4 init.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project