vŏlūbĭlĭtas

ātis, f.

volubilis

I. a rapid whirling motion.
I. Lit.: mundi, Cic. N. D. 2, 19, 49; id. Fat. 19, 43; id. Univ. 10; Ov. F. 6, 271; App. Asclep. p. 100, 41.—
II. Transf., roundness, round form: fracta capitis latissima, Ov. M. 12, 434.—
III. Trop.
A. Of speech, rapidity, fluency, volubility: linguae volubilitas, Cic. Planc. 25, 62: flumen aliis verborum volubilitasque cordi est, id. Or. 16, 53; id. de Or. 1, 5, 17: nimia vocis, Quint. 11, 3, 52 (opp. tarditas); 10, 1, 8; Plin. Ep. 5, 20, 4.—
B. Of fate, changeableness, mutability: quod temere fit caeco casu et volubilitate fortunae, Cic. Div. 2, 6, 15; Plin. 37, 1, 2, § 3.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project