vŏcātus

I. a calling, calling upon, summoning, invocation (only abl. in prose).

I. In gen.: et ille et senatus frequens vocatu Drusi in curiam venit, Cic. de Or. 3, 1, 2: o numquam frustrata vocatus Hasta meos, Verg. A. 12, 95.—

II. In partic., an invitation to dinner, etc.: misit qui diceret, cenaturum apud Caesarem vocatu ipsius, Suet Calig. 39.