virgultum

i, n.

contr. from virguletum, from virgula

I. a bush, thicket, copse, shrubbery, Caes. B. G. 3, 18 fin.; 7, 73; Cic. Div. 1, 24, 49; id. Cael. 18, 42; Liv. 1, 14, 7; id. E. 10, 7; id. A. 5, 661; Ov. M. 14, 349; Col. 2, 18, 1; 11, 2, 90.—
II. Slips, cuttings of trees: defodere in terram virgulta, Lucr. 5, 933: silvestria, Verg. G. 2, 3; cf. id. ib. 2, 346.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project