virgĭnĕus
a, um, adj.
I.
of or belonging to a maiden or virgin, maidenly, virgin (poet. for virginalis): figura, Tib. 3, 4, 89: forma, Ov. M. 3, 607: vultus, id. ib. 5, 563; 10, 631: facies, id. ib. 8, 323: comptus, Lucr. 1, 87: pudor, Tib. 1, 4, 14: rubor, Verg. G. 1, 430: decor, Sen. Med. 75: sacra, Petr. 134: favilla, Ov. M. 13, 697: gymnasium, Prop. 3, 14 (4, 13), 2: focus, id. 4 (5), 4, 44; so, too, ara, Ov. F. 4, 731; cf. domus, Mart. 1, 71, 4: virginea domitus sagittā, Hor. C. 3, 4, 72: umbrae, Prop. 2, 1, 67: bellum, Val. Fl. 5, 134: Helicon, as the seat of the Muses, Ov. M. 2, 219: aurum, Mart. 9, 23, 1: volucres, Ov. M. 7, 4; cf. vultus, Verg. A. 3, 216: aqua, the aqueduct called Aqua Virgo (v. virgo, D.), Ov. F. 1, 464; called also virgineus liquor, id. P. 1, 8, 38.