vīpĕrĕus

a, um, adj.

vipera

I. of a viper, serpent, or snake: crinis, Verg. A. 6, 281: dentes, Ov. M. 4, 573: fauces, id. ib. 7, 203: carnes, id. ib. 2, 769: venenum, Luc. 9, 635; cf. cruor, Ov. P. 4, 7, 36: genus, Verg. A. 7, 753: monstrum, Ov. M. 4, 615; cf. sorores, id. ib. 6, 662: pennae, id. ib. 7, 391: genus fratrum, sprung from the dragon's teeth of Cadmus, Sen. Oedip. 597: manus, id. Herc. Oet. 169: anima, Verg. A. 7, 351.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project