vernŭla
ae
I.
comm. dim. [verna], a little or young home-born slave (post-Aug.).
I.
Lit., Juv. 10, 117; Sen. Prov. 1, 6; Plin. 22, 17, 20, § 44; App. M. 4, p. 153, 25 al.—
II.
Transf., adj.: = vernaculus.
A.
Jocular, pert, coarse: urbanitas, Petr. 24 (al. vernacula).—
B.
Native, indigenous: lupus Tiberinus, Juv. 5, 105: libelli, Mart. 5, 18, 4.