vendĭtĭo
ōnis, f.
I.
a selling, sale; a vending.
I.
Lit.: venditio alienatio est et rei suae jurisque in ea sui in alium translatio, Sen. Ben. 5, 10, 1: bonorum, Cic. Rosc. Am. 38, 110: proscriptiones venditionesque, id. ib. 44, 128: facere, Dig. 26, 7, 56; cf., on the laws relating thereto, Gai Inst. 3, 139; the title: De emptione et venditione, Just. Inst. 3, 23; Dig. 18, 1.—
II.
Transf.
A.
A thing sold: antequam venditio transferatur, Dig. 18, 2, 4, § 4; 43, 23, 11.—Plur., goods sold, Plin. Ep. 10, 108, 1.—
B.
Venditiones dicebantur olim censorum locationes, quod velut fructus publicorum locorum venibant, Fest. p. 376 Müll.