vellĭcātĭo

ōnis, f.

id.

I. a plucking, twitching; trop., a twitting, taunting (postAug.): cum non tantum lacerationes, sed etiam vellicationes effugerit, Sen. Vit. Beat. 5, 3; id. Ira, 3, 43, 5.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
← vellĭcātim Dictionary vellĭco →
An open-access project