vēlĭtor
ātus, 1
I.
v. dep. n. [veles], to fight like the velites or light troops, to skirmish (ante- and post-Aug.).
I.
Lit.: in eum lapidibus crebris, App. M. 9, p. 234, 25: equus postremis calcibus, id. ib. 7, p. 195, 12.—In mal. part.: primis Veneris proeliis, App. M. 5, p. 168, 6.—
II.
Trop.: tunc saga illa primis adhuc armis disciplinae suae velitatur, App. M. 9, p. 230: contra aliquem scurrilibus jocis, id. ib. 8, p. 213, 11: calumniis in aliquem, id. Mag. p. 274: nescio quid vos velitati estis inter vos duo, Plaut. Men. 5, 2, 28: adversus impudentes et improbos in maledictis (with decertare convicio), Gell. 6, 11, 1: periculum alicui, App. M. 5, p. 164.