vēlāmentum

i, n.

id.

I. a cover, covering.
I. Lit
A. Infantis, Cels. 7, 29 fin.: estque id aliquanto melius velamentum cerebro quam caro, id. 8, 4; cf. id. 7, 18.— *
B. A veil, curtain, = velum, Sen. Cons. ad Marc. 15, 2.—
C. Velamenta, olive-branches wound about with woollen fillets, or rods wound about in like manner, which suppliants bore before them: velamenta manu praetendens supplice, Ov. M. 11, 279: ramos oleae ac velamenta alia supplicum porrigentes orare, ut reciperent sese, Liv. 24, 30, 14 Weissenb. ad loc.; 25, 25, 6; 30, 36, 5; 36, 20, 1; cf. id. 29, 16, 6. velamenta et infulas praeferentes, Tac. H. 1, 66; v. velo, I. fin.—
II. Trop., a cover, concealment, screen: quaerentes libidinibus suis patrocinium aliquid seu velamentum, Sen. Vit. Beat. 12, 4: pudoris, Lampr. Elag. 11: ami citiae, Amm. 19, 11, 4.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project