vectūra
ae, f.
I.
a bearing, carrying, conveying, transportation by carriage or by ship; a riding, etc.
I.
Lit. (class.): equi idonei ad vecturam, Varr. R. R. 2, 7, 15: misimus qui pro vecturā solveret, Cic. Att. 1, 3, 2: mercium. Dig. 4, 9, 4: sine vecturae periculo. of transportation by sea, Cic. Fam. 2, 17, 4.— Plur.: remiges, arma, frumenta, vecturae imperabantur, Caes. B. C. 3, 32: vecturas frumenti finitimis civitatibus descripsit, id. ib. 3, 42: onerum, Gell. 5, 3, 1.—
II.
Transf., passage-money, freight-money, fare, freight, Plaut. Most. 3, 2, 138; Sen. Ben. 6, 15, 4; Petr. 101, 5.