vastātor

ōris, m.

id.

I. a desolater, ravager, devastater (mostly poet.): Arcadiae aper, Ov. M. 9, 192: ferus (i. e. lupus), id. ib. 11, 395: ferarum Amycus, Verg. A. 9, 772: Trojae, Stat. Achill. 2, 318: gentium (Alexander), Sen. Ben. 1, 13, 3.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project