vānĭtūdo

ĭnis, f.

id.

I. emptiness, nothingness, vainglory, vanity (ante-class.): ne turpasse vanitudine aetatem suam, Pac. ap. Non. 184, 7: vera vanitudine convincere, Plaut. Capt. 3, 4, 37.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project