văgābundus

a, um, adj.

vagor

I. strolling about, vagabond (ante- and postclass.), Fenest. ap. Fulg. 3, 9: per annos ferme novem, quibus eos vagabundus audivi, Aug. Conf. 5, 6; 13, 5: flamma, Sol. 5, 24; Dracont. Hexaëm. 1, 257.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project